เมื่อคืน.....เอต้องเรียกว่าเช้ามืดสินะ เพราะมันจะตีแล้ว

 

เราก้อคุยกับเค้าปกติ.....แล้วไปซื้อกางเกงใส่ทำงานมาให้เค้า

 

แต่กลัวเค้าจะใส่ไม่ได้....... คุยกันไปคุยกันมา

 

เราก้อพูดเรื่องที่เค้าทำตัวดีขึ้น.......แต่ชั้นไม่รู้ว่าที่ดีขึ้น

 

มันเพราะเค้ารู้สึกผิดกับชั้นหลอ.....หรือเป็นเพราะสมเพชชั้น

 

พอพูดก้อไม่มีคำตอบใดๆๆ...แล้วเค้าพูดคำที่ชั้นสะเทือนใจ

 

ว่า ชั้นมีสิทธิอารัยในตัวเค้า.....เค้าใช้คำแย่งกันอยู่ได้

 

อารัยประมาณ ชั้น ได้ฟังชั้นอยากจะบอกว่าชั้นไม่ได้แย่ง

 

แต่คงลืมไปว่าเค้าตะหากที่เข้ามาเองแล้วชั้น.....

 

ที่ไม่พอใจมากที่สุด.....เค้าก้อยังแอบไปหากันอยู่เลื่อยๆๆ

 

แล้วผิดหลอ ที่ชั้นใจไม่กว้างพอให้เธอ ไปหามันยังไงก้อทำใจไม่ได้

 

ชั้นทุ่มเทให้เธอขนาดนี้แล้วเธอก้อยังทำร้ายจิตใจมาตลอด 

 

ทำไมงะ.....พอเช้าวันนี้ ชั้นตื่นขึ้นมาชั้นนอนร้องไห้อยู่คนเดียว

 

 เสียใจกับเรื่องที่เธอทำกับคำพูดของเธอ

 

ความดีที่ชั้นมีคงเอาชนะใจเธอไม่ได้ ... ตอนที่ชั้นเขียนนะพี่ไดอารี่  ชั้นแทบกลั่นน้ำตาไว้

 

ไม่อยู่..... แต่ชั้นต้องให้มันไหลอยู่ข้างในเพราะชั้นไม่ต้องการให้ใครรู้

 

ชั้นขอมาระบายความรู้สึกเล็กๆๆของที่มันเจ็บปวดที่สุดเท่าที่ชั้นเคยเจอมา

 

พยายามแล้วแต่กลั่นไหวไม่ได้จิงๆๆ พิมไปมันก้อไหลออกมา

 

อยากจะขอโทษที่ทำให้เธอรุ้สึกว่าชั้นคือตัวปัญหา

 

ตัวหาเรื่องของเธอ คอยวุ่ยวายกับชีวิตเธอ